ในบทที่ 75 ของเต๋อเต๋อ เจ้าฟูได้เสนอการสังเกตทางการเมืองที่มีการวิพากษ์วิจารณ์อย่างรุนแรงว่า แก่นแท้ของความไม่สงบในสังคมไม่ใช่เพราะประชาชนโดยกำเนิด 'ยากจะควบคุม' แต่อยู่ที่การปกครองของผู้มีอำนาจ‘การแสวงหาชีวิตที่ดีอย่างยิ่งใหญ่’ซึ่งเป็นเกมที่มีผลประโยชน์ศูนย์ (Zero-sum game) เกี่ยวกับการจัดสรรทรัพยากรและจุดวิกฤติของการดำรงชีวิต
การวิเคราะห์ตรรกะหลัก
- การจ่ายภาษีกับการดำรงชีวิตแบบผลประโยชน์ศูนย์：เจ้าฟูกล่าวอย่างตรงไปตรงมาว่า 'ประชาชนหิวโหย เพราะพวกผู้นำกินภาษีมากเกินไป' เมื่อผู้ปกครองพยายามรักษารูปแบบชีวิตหรูหรา (การแสวงหาชีวิตที่ดีอย่างยิ่งใหญ่) โดยเก็บภาษีมากเกินไป ส่งผลให้ประชาชนเกิดภาวะขาดแคลนอาหารโดยตรง
- จุดที่การข่มขู่ล้มเหลวเมื่อประชาชนพบว่า 'การทำงานก็ไม่พอเลี้ยงชีพ' และ 'การนิ่งเฉยรอตาย ดีกว่าการลุกขึ้นต่อต้าน' ความกลัวความตายก็จะหายไป นี่คือคำเตือนที่ลึกซึ้งของประโยค 'ประชาชนไม่กลัวความตาย แล้วจะมาหวาดกลัวความตายเพื่ออะไร'
- การเปลี่ยนแปลงคุณค่า：เจ้าฟูเชื่อว่า 'ผู้ที่ไม่แสวงหาชีวิตเพื่อตนเอง จะดีกว่าผู้ที่ให้คุณค่ากับชีวิตมากเกินไป' ผู้บริหารที่แท้จริงคือผู้ที่ไม่ต้องคิดหนักเพื่อความสุขส่วนตัว (ไม่แสวงหาชีวิตเพื่อตนเอง) เพราะพวกเขาจะไม่สร้างความกดดันโครงสร้างที่มากเกินไปต่อสังคม
การเปลี่ยนแปลงในประวัติศาสตร์และยุคสมัยปัจจุบัน
ตั้งแต่การปฏิวัติที่ไท่เซียวเซียงในช่วงปลายราชวงศ์ฉิน จนถึงความวุ่นวายในปลายราชวงศ์ซุย ประวัติศาสตร์พิสูจน์ซ้ำแล้วซ้ำเล่าว่า เมื่อกฎหมายกลายเป็นเครื่องมือกดขี่อย่างเดียว และสิทธิพื้นฐานในการดำรงชีวิตของประชาชนถูกเอาไปจนหมด สังคมจะเข้าสู่สถานะวิกฤติที่ 'ไม่กลัวความตาย' ตรรกะนี้ในสังคมสมัยใหม่ แสดงออกมาในรูปของ 'การยอมแพ้ทางสังคม' หรือความขัดแย้งรุนแรงจากความเหลื่อมล้ำทางเศรษฐกิจอย่างรุนแรง